სხეულზე ორიენტირებული ფსიქოთერაპიის თეორიულ საფუძვლებს არსებობის დიდი ხნის ისტორია აქვს.
ძირითადად ეს ცოდნა არის სხეულის შესახებ, რომელიც დაფუძნებულია სანდო თეორიულ პრინციპებზე. იგულისხმება გონებისა და სხეულს შორის განსხვავებული ფუნქციონირების მკაფიო თეორია, რომელიც ითვალისწინებს სხეულსა და გონებას შორის კვეთისა და ურთიერთქმედებების სირთულეებს.

ადამიანის სხეული მუდმივ კავშირშია გონებასთან, ისინი მუდმივად ურთიერთქმედებენ. სხეული არ ნიშნავს მხოლოდ „სომას“, ის არის ნაწილობრივ განცელკევებული გონებისგან, „ფსიქიკისგან“, თუმცა ბოლომდე არა, ისინი განუდმებუთ ურთიერთქმედებენ ერთმანეთთან.

ფსიქოთერაპიაში არსებობს მრავალი მიდგომა, რომელიც ეხება სხეულს, „სომას“ მაგალითად: ფსიქოსომატიკა, სხეულის-ფსიქოთერაპია, ის გულისხმობს მათ ერთიანობის უმთავრეს ფუნდამენტს, რომ სხეულზე მუდმივად ზემოქმედებს გონება და არა მხოლოდ ტვინი.

სხეულის ფსიქოთერაპია მოიცავს: განვითარების მოდელს, პიროვნების თეორიებს, ჰიპოთეზები დარღვევებისა და ცვლილებების შესახებ; ასევე მრავალფეროვან დიაგნოსტიკასა და თერაპიულ ტექნიკებს, რომლებიც გამოიყენება თერაპიული ურთიერთქმედების ფარგლებში.

სხეულის- ფსიქოთერაპიაში ისევე, როგორც ზოგადად, ფსიქოთერაპიაში არსებობს ბევრი განსხვავებული მიდგომა. სხეულის-ფსიქოთერაპია ბუნებრივი მეცნიერებაა, რომელიც ბოლო 70 წლის განმავლობაში განვითარდა ბიოლოგიის, ანთროპოლოგიის, პროქსემიის, ეთიოლოგიის, ნეიროფიზიოლოგიის, განვითარების ფსიქოლოგიის, ნეონატოლოგიის, პრინატალური კვლევების და მრავალი სხვა დარგის კვლევების შედეგებიდან. ამასთანავე, არსებობს მრავალი სხვა კვლევა, რომლებიც პირდაპირ ეხება სხეულის-ფსიქოთერაპიას.